برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٤ - فضيلت تلاوت اين سوره

اگر من از فراق فرزند و همسرم غمگين هستم تو مى‌دانى، و اگر قطره‌هاى اشكم آشكارا از چشمم سرازير مى‌شود تو مى‌بينى.

و اگر به هنگام جدايى از همسرم، به من مى‌گويد: الى من تكلنى؛ «مرا به كه مى‌سپارى»؟! تو از همه اينها آگاهى، و آينده اين سرزمين و آينده آنها كه سخت به هم گره خورده است همه در پيشگاه علمت روشن است.

(آيه ٣٩)- سپس به شكر نعمتهاى خداوند كه يكى از مهمترين آنها در حق ابراهيم همان صاحب دو فرزند برومند شدن به نام اسماعيل و اسحاق، آن هم در سن پيرى بود، اشاره كرده، مى‌گويد: «حمد و سپاس خدايى را كه در پيرى، اسماعيل و اسحاق را به من بخشيد» و دعاى مرا به اجابت رسانيد (الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ).

«آرى! خداى من حتما دعاها را مى‌شنود» (إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعاءِ).

(آيه ٤٠)- و باز به تقاضا و نيايش و دعا ادامه مى‌دهد و عرض مى‌كند:

«پروردگارا! مرا برپا كننده نماز قرار ده و از فرزندان من نيز چنين كن» اى خداى من‌ (رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي).

«پروردگارا! و دعاى ما را بپذير» (رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ).

(آيه ٤١)- و آخرين تقاضا و دعاى ابراهيم در اينجا اين است كه: «پروردگارا! مرا و پدر و مادرم و همه مؤمنان را در روزى كه حساب برپا مى‌شود ببخش و بيامرز» (رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ).

به اين ترتيب تقاضاهاى هفتگانه ابراهيم از امنيت شروع مى‌شود، و به آمرزش پايان مى‌پذيرد، و جالب اين كه اينها را نه تنها براى خود مى‌طلبد، كه براى ديگران نيز همين تقاضاها را دارد، چرا كه مردان خدا هرگز «انحصار طلب» نبوده و نخواهند بود!

(آيه ٤٢)- روزى كه چشمها از حركت باز مى‌ايستد: از آنجا كه در آيات گذشته سخن از «روز حساب» به ميان آمد، به همين مناسبت در اينجا وضع ظالمان و ستمگران را در آن روز مجسم مى‌سازد.