«وَسَخَّرَ لَكُم مَا فِي السَّماوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ» «١» خداوند آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است همه را از سوى خود در اختيار شمانهاد. در اين، نشانه هايى است براى كسانى كه مى‌انديشند.
و حيات يك نفر را با حيات همه انسان‌ها برابر دانسته، مى‌فرمايد:
«... مَن قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ‌أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً ...» «٢» هر كس انسانى را بدون اينكه مرتكب قتل يا فساد در زمين شده باشد، بكشد، گويا همه انسان‌ها را كشته است و هر كس انسانى را از مرگ نجات دهد، گويا همه آدميان را زنده كرده است.
اسلام براى ساختن جامعه مهذّب، نخست به تهذيب افراد مى‌پردازد و با تحكيم مبانى اخلاقى در آحاد جامعه، بنياد اخلاقى اجتماع را استحكام مى‌بخشد و تا افراد جامعه تحوّلى درونى نيابند و مدارج عالى روحى و اخلاقى را طى نكنند، جامعه نيز دچار تحوّل و دگرگونى نخواهد شد و هرگز افراد فاسد، اجتماع صالح تشكيل نخواهند داد. به همين دليل امام راحل (ره) نقطه آغازين خودسازى و تحول فكرى و روحى و تكامل اجتماعى را خود انسان مى‌داند و اينكه افراد بايستى خود را مهذب كنند تا جامعه‌اى سالم و اخلاقى داشته باشند.
س سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) ٤١ ١ - خدا محورى ص : ٣٩