صبح، مقدارى استراحت مى‌كردند و صبح زود براى كارهايشان آماده بودند. «١» حجة الاسلام روحانى مى‌گويد:
حضرت امام در ماه رمضان در هواى پنجاه درجه گرماى نجف با آن سن و سال و ضعف مفرط، روزى هجده ساعت روزه مى‌گرفت و تا نماز مغرب و عشا را همراه نوافل به جا نمى‌آورد، افطار نمى‌كرد. «٢» ٣- در محضر قرآن‌ امام رابطه مستمرى با قرآن داشت و از محضر آن بهره‌هاى فراوان برد.
او از مفسران قرآن بود، حقايق ژرف و عميق قرآن را به جان نوشيد و در اجراى آن نيز، سخت كوشيد. امام در سه محور قرائت، تدبّر و عمل، با قرآن مأنوس بود.
الف- تلاوت: روح پرجوش و خروش امام همواره با زمزمه آيات خدا اوج مى‌گرفت و در ساحل وحى الهى آرام مى‌يافت. تلاوت آيات آسمانى براى او لذت بخش و الهام‌آور بود و از معارف ناب آنها كسب نور مى‌كرد.
يكى از شاگردان او مى‌گويد:
حضرت امام در ماه رمضان هر روز ده جزء قرآن مى‌خواندند، يعنى هر سه روز يك ختم قرآن مى‌كردند. «٣» امام فرزند قرآن بود و از آن آموخته بود كه هر قدر ميسور است قرآن بخوانيد. «٤»