٢ توكّل‌ توكل آن است كه انسان به خدا اعتماد كرده و با وثوق به حسن تدبير و تقدير او، امور خويش را به او واگذار نمايد.
توكل پشتوانه محكمى براى فعاليت بوده، مشعل اميد را در دل روشن و يأس را از آن مى‌زدايد. توكل در انسان ايجاد شهامت نموده و روح را تقويت و به آن آرامش مى‌بخشد. زيرا متوكل بر خدا تكيه مى‌نمايد و خداوند قدرتش بى‌انتها و بر همه چيز تواناست و فرموده است:
«وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ...» «١» هر كس به خدا توكل كند، خدا او را كفايت نمايد.
در توكّل، انسان از فعاليت و تدبير باز نمى‌ايستد، بلكه با به كار گرفتن نيروى خود و آنچه كه بر حسب كار مورد نياز است، تنها به خدا اعتماد مى‌كند و عامل پيروزى را فقط خدا مى‌داند. «٢» ايجاد روحيه توكل به زمينه‌هايى نياز دارد از جمله: شناخت خدا، كسب مراتب توحيد، طرد مراتب‌شرك در خود، يادآورى مراحل‌خلقت و وابستگى آن به‌خدا، تقوا و قوت ايمان و توكل به خداوند، مراتبى دارد كه بايد رعايت شود، تا به مرحله عالى آن برسد. «٣»