سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢١٩
«مَنْ لَمْ يَشْكُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الَمخْلُوقينَ لَمْ يَشْكُرِ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ» «١» هر كس سپاسگزار آفريدگان نعمتگستر نباشد، از خداىبزرگ سپاسگزارى نكرده است.
امام امّت- رضوان اللّه عليه- با آگاهى كامل از اين نكته، قدردانى از اقشار مختلف مردم را همواره مدّ نظر داشت و به مناسبتهاى گوناگون، از ايثار و فداكارى و مقاومت و باوفايى ملّت، با تعبيرهاى زيبا و بدون اغراق و مبالغه، سپاسگزارى كرد، مانند:
ملّت ايران را بايد ما از آنها تشكر كنيم، ملّت بيدارى است، ملّت هوشيار و مقاومى است در مقابل ظلم، در عين حالى كه اين همه ظلم مىبيند، اين همه كشته مىدهد در عين حال مقاومت مىكند. «٢» بايد گفت، انقلاب ايران- در ايران- بهترين انقلابى بوده است كه در دنيا تاكنون پيدا شده است و نكتهاش هم اين است كه ملّت مسلمان، انقلاب كردند، انقلاب مربوط به حزبى ... كودتايى نظامى نبوده است؛ بلكه مال خود ملت بوده است و خود ملت قيام كرده است و خود ملّت پيش برده است و طرف را شكست داده است و ملّت هم ملّت اسلامى بوده است. «٣» و از وحدت و انسجام ملّت كه منشأ بسيارى از خير و بركتهاى اجتماعى است، اين گونه ياد مىكند:
ملت پيروز و سرافراز ايران، با نمايش قدرت عظيم خود در حوادث گوناگون