كه ما از تهران تا قم روى آن بحث مى‌كرديم و نگران فرجام آن بوديم، امام، با صراحت و سادگى آن را حل كردند به او گفتيم: بعد چه مى‌شود؟
فرمود: هيچى! برويد و مملكت را اداره كنيد، خود مردم كارشان را انجام مى‌دهند. «١» اين اراده پولادين و اتّكاى به‌نفس در همه دوران انقلاب و تصميم‌گيرى‌هاى امام جارى بود.
ج- تقويت روحيه ملّت‌ امام راحل- رحمة الله عليه- كه خود، طعم لذيذ اتكاى به نفس را چشيده بود، دوست داشت كه ملّت نيز از عقده حقارت و خود كم بينى تهى گردد و روحيه اعتماد به خويش را تقويت كند. از اين رو در گفتار و كردار، مردم را بدان سو، سوق مى‌داد تا جمهورى اسلامى و ملت سرافراز و انقلابى در همه زمينه‌هاى فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى، سياسى، نظامى، صنعتى و ...
خود كفا و خودگردان شود.
يادگار امام مى‌گويد:
امام مى‌فرمود: ما بايد مستقل باشيم، وابسته نباشيم، ما بايد متكى به خودمان‌باشيم، ما بايد به صورتى زندگى كنيم كه خودمان بتوانيم خودمان را اداره كنيم، خودكفا باشيم. «٢» آن عزيز راحل در بيشتر سخنرانيها و بيانيه هاى گرانقدر خود بر اين نكته تأكيد داشت و به حق بايد گفت ملّت نكته سنج ايران، چنين رهنمودى را