سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١١٢
حجة الاسلام آشتيانى مىگويد:
امام اوّلوقت بهنماز مىايستاد و با خشوع و خضوع و حضورقلب نمازشان را برگزار مىكردند. «١» يكى از شاگردانش بيان مىدارد:
... در خدمت امام به تهران رفتيم، به منزل آقاى لواسانى وارد شديم، وقت نماز ظهر شد. امام در عين اينكه خسته بودند و تازه از راه رسيده، اما يكباره همه آن مسائل به كنار رفت و تنها مسألهاى كه ماند، خواندن نماز ظهر بود. «٢» حجة الاسلام فرقان سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) ١١٨ امام خمينى(ره) عابدى فرزانه ص : ١٠٩ ى مىگويد:
روز شهادت حاج آقا مصطفى، كه تمام علما براى عرض تسليت به منزل امام مىآمدند و گريه مىكردند، هنگام اذان ظهر امام برخاستند، وضو گرفتند و فرمودند: من مىروم مسجد! هيچ كس فكر نمىكرد امام آن روز به مسجد رود. «٣» ٢- در ميهمانى خدا ماه رمضان، ماه ضيافت الهى براى امام ارزش خاصّى داشت. امام در اين باره مىفرمايد:
ضيافت اللّه، همان معدن عظمت است. خداوند تبارك و تعالى براى ورود به معدن نور و عظمت از بندگانش دعوت فرموده است، ولى اگر بنده لايق نباشد نمىتواند به چنين مقام با شكوه و مجلّلى وارد گردد. خداوند تعالى بندگان را به