توكّل، مهم‌ترين عامل پيروزى امام‌ با نگرشى اندك در فعاليت‌هاى امام، درمى‌يابيم، علت استوارى ايشان در تمام فراز و نشيبهاى زندگى، اين بود كه اتّكاى حقيقى بر قدرت لايزال پروردگار جهان داشت و دل را به خدا سپرده بود و جز او كسى را مؤثّر نمى‌دانست و در مقابل، خدا هم از او حمايت كرد و بزرگ‌ترين پشتيبان او شد و او را به پيروزى هاى چشم‌گيرى رساند.
رهبركبيرانقلاب اسلامى دراين‌باره، در نامه‌اى خطاب به فرزند گرامى‌اش مى‌نويسد:
پسرم مجاهده كن كه دل را به خدا بسپارى و مؤثرى را جز او ندانى، مگر نه عامّه مسلمانان متعبّد، شبانه‌روزى چندين مرتبه «ايَّاكَ نَعْبُدُ وَ ايَّاكَ نَسْتَعينُ» مى‌گويند و عبادت و اعانت را خاص خدا (بيان) مى‌كنند، ولى جز مؤمنان بحق و خاصان خدا، ديگران براى هر دانشمند و قدرتمند و ثروتمند كرنش مى‌كنند و گاهى بالاتر از آنچه براى معبود مى‌كنند و از هر كس استمداد مى‌نمايند و استعانت مى‌جويند و به هر حشيش براى رسيدن به آمال شيطانى تشبّث مى‌نمايند و غفلت از قدرت حق دارند. «١» نمودهاى توكّل در زندگى امام‌ ١- مبارزات حق‌طلبانه: پيامبرگرامى مى‌فرمايد:
«انْ سَرَّكَ انْ تَكُونَ اقْوَى النَّاسِ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ» «٢» اگر دوست دارى كه نيرومندترين مردم باشى، به خدا توكل كن.