سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢١٣
آنجا استفاده كند، در همان هواى گرم و در خانهاى كه حتى وسايل معمولىِ خنك كننده نداشت، تابستان را مىگذراند. «١» و آن گاه كه سفره دلش را براى مردم بازمىكرد با كلماتى كه از جانش برمىخاست، مردم را دلدارى مىداد و چون شمعى مىگداخت و آنان را تسلى مىداد:
اينك من به همه عزيزانى كه خانه و كاشانه و جگر گوشگان خود را در اين حوادث و ميدان كارزار از دست دادهند، عرض مىكنم كه يقيناً شما احساس همدردى اين خدمتگزار و پدر پير خود را درك مىكنيد كه من ويرانى خانههاى شما را ويرانى خانه خود و شهادت و جراحت عزيزان و فرزندان شما را شهادت و جراحت فرزندان خود مىدانم و با شما هستم و شما را به صبر و مقاومت سفارش مىكنم. «٢» د- نگه داشتن مردم در صحنه امام خمينى قدس سره به اين حقيقت كاملًا واقف بود كه با حضور مردم در صحنه، انقلاباسلامى به راه خود ادامه خواهد داد و پايههاى نظام اسلامى تحكيم خواهد يافت. از اين رو با درايتى وصف ناپذير همواره به ملّت شخصيت مىداد، او را صاحب اصلى انقلاب معرفى مىكرد و حس مسؤوليت را در آحاد ملت، تقويت مىكرد تا آنان به گونهاى تربيت شوند كه همواره به طور خودجوش در همه صحنهها حضور يابند و از انقلاب و نظام