تابستانى است كه در عين حالى كه همان لباس بود ولى تميز بود «١» ٣- آسايش: توجه به دنيا و آزمندى به تنوع طلبيها و لذت جويى‌هاى آن، تلاش و كوشش فزونترى را مى‌طلبد و هر چه حرص و تلاش بيشتر شود، رنج و تشويش بيشتر مى‌گردد.
زندگى پرهزينه، خاطر انسان را مشغول مى‌دارد و تهيه ابزار و مخارج آن گرفتارى مى‌آفريند، ولى اگر هزينه‌هاى زندگى به اندازه نياز باشد، جسم و روح آسايش مى‌يابد. «٢» به فرموده پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله:
«الزُّهْدُ فِى الدُّنْيا يُريحُ الْقَلْبَ وَ الْبَدَنَ ...» «٣» وارستگى در دنيا، قلب و تن را راحت مى‌سازد.
امام بزرگوار با زندگى ساده، نيازى به تحمّل رنجها و دغدغه‌ها نداشت و با آزادى روح، از تشويش‌ها و نگرانيها سالم ماند و بيشتر به نيازهاى روحى و معنوى پرداخت، زيرا سلامت نفس و قلب را در گرو زهد مى‌دانست.
يكى از ياران او مى‌گويد:
حضرت امام زمانى كه در بيمارستان قلب بسترى بود ... منزلى برايش تهيّه شد، منزلى بسيار معمولى. مدتى گذشت. امام فرمود: اين منزل مناسب نيست، من بايد از اينجا بروم، و به آقاى رسولى فرمودند برويد منزلى مثل خانه پدرت (خشت و گلى) برايم پيدا كنيد و گر نه به قم مى‌روم لازم به ذكر