آن فرزانه كم نظير را به قلم آورديم. در اين بخش دورنمايى از نظم و انضباطش را در دو بعد فكرى و عملى مرور مى‌كنيم:
١- نظم فكرى‌ امام خمينى (ره) از نظم فكرى بالايى برخوردار بود و در طول زندگى پربار خويش، هيچ گاه دچار كمترين تزلزل فكرى و عقيدتى نشد. او ضمن دستيابى به اصول متين و قطعى دين اسلام در ابعاد گوناگون، همواره بر پياده كردن آنها پاى فشرد و هرگز در راه خويش- كه صراط مستقيم الهى بود- گرفتار شك و ترديد نگشت. دقّت در برنامه‌ها و سخنان امام از آغاز تا انتها، اين مسأله را مسلّم مى‌سازد كه ايشان، خطمشى واحد و حساب شده‌اى را در زندگى در پيش گرفته و از آن پيروى كرده است.
حضرت امام، خود به نظم فكرى معتقد بود و در اين باره فرموده است:
اگر در زندگى‌مان، در رفتار و حركاتمان نظم بدهيم، فكرمان هم بالطبع نظم مى‌گيرد، وقتى فكر، نظم گرفت، يقيناً از آن نظم فكرى الهى هم برخوردار خواهد شد. «١» بدون ترديد، امام از آن نظم فكرى الهى برخوردار شده بود به گونه‌اى كه در طول نهضت و سال‌هاى پس از پيروزى، هرگز تشويش و نگرانى در برنامه و عمل او مشاهده نشد و به جرأت مى‌توان گفت امام در هر يك از ابعاد زندگى، جزء موفّقترينها بوده است. يكى از شاگردان امام مى‌گويد: