سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٧٠
شجاعت به آنان سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) ١٧٦ تواضع ص : ١٧٢ مىداد. به گفته حضرت آيةالله جوادى آملى:
حضرت امام از هيچ چيز نمىترسيد و كسى را هم نمىترسانيد و مىفرمودند: نترسيد، فرمودند: زنده است براى اينكه به لقاء اللّه برسد؛ چه بهتر كه با شهادت به لقاء الله برسد. «١» در سال ١٣٤٢- كه مدرسه فيضيه به دست دژخيمان شاه به آتش و خون كشيده شد- بيت امام نيز در خطر جدّى قرار گرفت و هر لحظه انتطار مىرفت كه مأموران، به آنجا حمله كنند؛ از اين رو:
يكى از آقايان دستور داد درب منزل امام را بستند. در اين هنگام امام متوجه شد، ازجا برخاست و فرمود: طلاب و فرزندان مرا در مدرسه كتك مىزنند و مدرسه را ويران مىكنند [آنگاه] درب منزل من بسته شود؟! آنگاه دستور داد درب منزل را باز كردند و فرمودند بگذاريد هر كس مىخواهد بيايد! «٢» جالب اين است كه آن سلحشور بىباك در تمام صحنهها و ميدان هاى مبارزه، فرمانده خود را امام زمان عجّل الله تعالى فرجه مىدانست و فرمان هاى او را اجرا مىكرد و به ديگران نيز مىآموخت كه چنين باشند. حجة الاسلام توسلى نقل مىكند:
امام پس از آزادى از زندان، سخنرانى مهيّجى در تكذيب ادعاى رژيم شاه ايراد كرد.
سرهنگ مولوى- رئيس ساواك تهران- به ملاقات امام آمد و ضمن