سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢٠٤
بخشيدم. «١» در حقيقت همين اخلاق كريمانه و برخوردهاى آكنده از محبت و بزرگوارى و تواضع در عين قدرت سياسى و اجتماعى امام بود كه تمام روحانيون بزرگ معمّر را به خضوع ...- در برابر عظمت آن حضرت- واداشته بود. «٢» گريه به خاطر مردم: امام امت در جريان فاجعه ١٥ خرداد ٤٢ در زندان به سر مىبرد و از ريز وقايع اطلاع دقيقى نداشت، تا اينكه در يازدهم مرداد همان سال از زندان آزاد و در تهران تحت نظر قرار گرفت. مردم، علما و ياران امام از اين فرصت استفاده كرده براى ديدار با رهبر اجتماع كردند و ضمن آن، امام را از وقايع ١٥ خرداد آگاه ساختند، امام پس از پاسخ دادن به ابراز احساسات مردم ...
بهجايگاه خود بازگشت، ولى ديگر نتوانست خود راكنترل كند و طوفانىرا كه در درون ايشان به وجود آمده بود مهار نمايد. يكباره فرياد كشيد: آخر من با اين احساسات مردم چه كنم؟ و چهره خود را در ميان دستمالى فرو برده به گريستن پرداخت. تا آن روز كسى امام خمينى را گريان و اشكريزان نديده بود ... ولى اين كشتار بىرحمانه شاه در ١٥ خرداد ضربه سنگين و كوبندهاى بر امام ... فرود آورد. «٣» ٤- نسبت به خانواده گر چه امواج عطوفت و مهربانى امام تا دورترين نقاط مسلماننشين