سخنان و بيانيه‌ها و رهنمودهاى خويش، وظايف و مسؤوليت‌هاى خطير هر يك از گروههاى ياد شده را بيان مى‌كرد و راهنمايى‌هاى لازم را ارائه مى‌داد كه در نهايت به انسجام و يكپارچگى و همسو شدن محافل فرهنگى مملكت مى‌انجاميد كه ثمره آن آفرينش فضاى مناسب فرهنگ سالم، زدودن مفاسد، تعالى مكارم و رشد و بالندگى جامعه بود. در اينجا به برخى از رهنمودهاى امام راحل به اقشار ياد شده اشاره مى‌كنيم.
روحانيان‌ متوليان اصلى تهذيب و تربيت دينى و اخلاقى جامعه اسلامى، حوزه‌هاى علميه، عالمان خودساخته‌اى هستند كه خود از دنيا و رذايل آن بريده، در وادى نور و معنويت گام نهاده و مسير «قرب الى اللّه» را طى مى‌كنند و در گفتار و عمل، راه سير و سلوك به سوى خدا را به امت اسلام مى‌آموزند. امام عزيز- كه خود جلودار اين قشر عظيم و مقدّس بود- از ياران همراه چنين مى‌خواهد:
شما كه امروز در اين حوزه‌ها تحصيل مى‌كنيد و مى‌خواهيد فردا رهبرى و هدايت جامعه را به عهده بگيريد، خيال نكنيد تنها وظيفه شما ياد گرفتن مشتى اصطلاحات مى‌باشد، وظيفه‌هاى ديگرى نيز داريد. شما بايد در اين حوزه‌ها خود را چنان بسازيد و تربيت كنيد كه وقتى به يك شهر يا ده رفتيد، بتوانيد اهالى آنجا را هدايت كنيد و مهذب نماييد. از شما توقع است كه وقتى از مركز فقه رفتيد، خود مهذب و ساخته شده باشيد تا بتوانيد مردم را بسازيد و طبق آداب و دستورات اخلاقى اسلامى آنان را تربيت كنيد. اما اگر خداى نخواسته در مركز علم، خود را اصلاح نكرديد. معنويات كسب ننموديد، به هر