كار نمايند و از ورود كالاهاى مصرف‌ساز و خانه‌برانداز جلوگيرى نمايند و به آنچه دارند بسازند تا خود همه چيز بسازند. «١» ج- تجليل از شهدا و مجاهدان‌ مقام ارجمند شهيدان تا آنجا والاست كه پس از شهادت، از سفره ويژه الهى روزى مى‌خورند و از جوار ملكوت او بهره‌مندند؛ جايگاه رفيعى كه براى خاكيان قابل توصيف و احساس نيست و تنها خدا و اولياى معصومش از آن آگاهى دارند. امام خمينى قدس سره نسبت به شهيدان عالى مقام جنگ و انقلاب، مجاهدان و خانواده‌هاى ايثارگر آنها، احساسى شگرف داشت، از صميم قلب، دوستدارشان بود، از ديدن چهره‌هاى نورانى آنان، لذت مى‌برد، برايشان دعا مى‌كرد و با عارفانه‌ترين كلمات از آنان تجليل مى‌نمود؛ در مقدمه كتابى كه حاوى وصيت‌نامه شهداست مى‌نويسد:
آنچه مقابل شماست، جملاتى از وصيتهاى عده‌اى از شهداى انقلاب اسلامى است. به راستى انسان را به ياد شهداى صدر اسلام مى‌اندازد. من شرمم مى‌آيد كه خود را در مقابل اين عزيزان سرشار از ايمان و عشق و فداكارى، به حساب آورم! آنان با عشق به خداى بزرگ به معشوق خويش پيوستند و ما هنوز در خم يك كوچه هم نيستيم. خداوندا! اين عزيزان ازخود گذشته را در جوار رحمت خود بپذير و ما را از قيدها و بندهاى خودبينى و خودخواهى نجات مرحمت فرما. «٢» و خطاب به فرزندان عزيز شهدا، اسرا، مفقودان و جانبازان مى‌فرمايد:
... من به شما سلام و درود مى‌فرستم و به وجود شما مباهات و افتخار