بدهد به مردم، كه بايد قرائت كنيد و با اسم رب براى تربيت بشر قرائت كنيد؛ قلم به دست بگيريد براى تربيت بشر، آن قدرى كه بشر از قلم‌هاى صحيح نفع برده است، از چيزى ديگر نبرده است و آنقدر كه ضرر كشيده است، از چيزهاى ديگر ضرر نبرده است. قلم‌ها و بيان‌ها با مغزهاى مردم رابطه دارند، اگر قلم‌ها و بيان‌ها و علم‌ها و تعليم‌ها و آموزش‌ها براى خدا باشد، مغزها را الهى تربيت مى‌كنند.
امام راحل از ابتدا كار را براى خدا و با نام خدا و اتكاى به او شروع كرد و به فرجام رساند؛ فرياد و سكوت آن رهبر فقيد، تعليم وتربيت، سياست و رهبرى و همه كارهايش رنگ خدايى داشت و بايد گفت رمز پيروزى امام همين خدا محورى او در تمام صحنه‌هاى فرهنگى، سياسى، اجتماعى و نظامى بود. چنانكه خود در اين باره مى‌فرمايد:
... عمده اين‌است كه يك‌قيام، «الهى» باشد و من احساس‌كردم كه اين آيه شريفه‌اى كه دارد: «إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن‌تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى‌ وَفُرَادَى‌» «١» قيام بايد «لله» باشد. خداى تبارك و تعالى مى‌فرمايد كه يك موعظه من فقط دارم، فقط يك موعظه! و آن است كه قيام كنيد، نهضت كنيد. «براى خدا!» قيام وقتى براى خدا باشد و من احساس كردم كه اين قيامى كه ملت ايران كرد قيام براى خدا بود، براى اينكه شكوفا شد در آنها يك حالات نفسانى، يك انسانيت در بين مردم شكوفايى پيدا كرد و اين نيست جز اينكه يك نحو ايمان بود، يك نحو خداپرستى بود، خدا نمونه‌اى بود. «٢»