امام تجسّم عملى آيات قرآن بود، لحظه لحظه عمر او با قرآن سپرى شد و روحيات و عملكرد خود را با قرآن هماهنگ ساخت.
رهبر معظّم انقلاب، آية اللّه العظمى خامنه‌اى مى‌فرمايد:
براى تبيين شخصيت اماممان، آن انسان والا به قرآن پناه مى‌بريم‌و او را در لابه‌لاى‌آيه‌هاى هدايتگر آن كه به توصيف بندگان صالح خدا پرداخته است باز مى‌جوييم «١» گفتنى است كه آن فرزند رشيد قرآن از اينكه قرآن در ميان مسلمانان مهجوربود و احكام نورانى آن كتاب عزيز پياده نمى‌شد در دل خون مى‌گريست:
... مسائل اسف‌انگيزى كه بايد براى آن خون گريه كرد پس از شهادت حضرت على (ع) شروع شد. خودخواهان و طاغوتيان، قرآن را وسيله‌اى كردند براى حكومت‌هاى ضدّقرآنى ... و كار به جايى رسيد كه نقش قرآن به دست حكومتهاى جائر و آخوندهاى خبيث بدتر از طاغوتيان، وسيله‌اى براى اقامه جور و فساد و توجيه ستمگران و معاندان حق تعالى شد و مع‌الاسف به دست دشمنان توطئه‌گر و دوستان جاهل، قرآن- اين كتاب سرنوشت‌ساز- نقشى جز در گورستانها و مجالس مردگان نداشت و ندارد «٢» ٤- در خلوت راز امام خمينى (ره) از دعاهاى رسيده از جانب اهل‌بيت عليهم السلام باعنوان قرآن صاعد ياد مى‌كرد و مى‌فرمود: