بنيانگذار جمهورى اسلامى از استعدادها و امكانات، در حد مطلوب استفاده مى‌كرد و از اسراف و تبذير و افراط و تفريط، سخت جلوگيرى مى‌نمود. او در اين زمينه ملاك روشنى بود كه همگان بايد خود را با او سنجيده و از خط ميانه او منحرف نشوند. زندگى امام در همه ابعاد بر اساس اعتدال تنظيم شده بود.
يكى از همراهان امام مى‌گويد:
امام در نوفل لوشاتو از نظر جا درمضيقه بود، صحبت شد منزلى بزرگترتهيه شود. منزلى در يكى از محله‌هاى خلوت پاريس انتخاب كرديم. بسيار جالب بود جاى وسيعى داشت، منزل آماده شد، امام سؤال كردند: وضع اين منزل چطور است؟ عرض كرديم در سطح بالاست. امام فرمودند: نه من داخل چنين منزلى كه سطحش بالا باشد نمى‌روم. «١» آية اللّه امامى كاشانى مى‌گويد:
من مى‌ديدم كه زندگى [امام‌] خيلى ساده است و زهد را كه ما چنين معنا مى‌كنيم يعنى: كم مصرف كردن و زياده بهره بردن، مثل عالى‌اش را بايد [به‌] امام مثال بزنيم «٢» همچنين مى‌گويد:
آنچه كه در ذهنم مى‌آيد، مثلًا يك عبايى داشتند كه هر سال زمستان ما مى‌ديديم همان عباست، قبا همان قباست، عباى تابستانى همان عباى‌