معنى كنند كه بچه‌ها را خوب تربيت كنند، پاك تربيت كنند، دامن‌هايشان يك مدرسه علمى و ايمانى باشد و اين يك مطلب بسيار بزرگى است كه از مادرها ساخته است و از كسى ديگر ساخته نيست. آنقدرى كه بچه ازمادر چيز مى‌شنود، از پدر نمى‌شنود؛ آنقدرى كه اخلاق مادر در بچه كوچك نورس تأثير دارد و به او منتقل مى‌شود از ديگران عملى نيست.
مادرها مبدأ خيرات هستند و اگر خداى نخواسته مادرانى باشند كه بچه‌ها را بد تربيت كنند مبدأ شرّند. يك مادر ممكن است يك بچه را خوب تربيت كند و آن بچه يك امت را نجات بدهد و ممكن است بد تربيت كند و آن بچه موجب هلاكت يك امت بشود. «١» در سخنان شيواى ديگرى به فلسفه اين تأثير پذيرى اشاره كرده مى‌فرمايد:
اول مدرسه‌اى كه بچه دارد دامن مادر است. مادرِ خوب، بچه خوب تربيت مى‌كند و خداى نخواسته اگر مادر منحرف باشد، بچه از همان دامن مادر منحرف بيرون مى‌آيد و چون بچه‌ها آن علاقه‌اى كه به مادر دارند به هيچ كس ندارند و در دامن مادر كه هستند تمام چيزهايى كه دارند، آرزوهايى كه دارند خلاصه مى‌شود در مادر و همه چيز را در مادر مى‌بينند. حرف مادر، خُلق مادر، عمل مادر در بچه‌ها اثر دارد ... اين دامن اگر يك دامن طاهر پاكيزه مهذب باشد، بچه از همين اول كه دارد رشد مى‌كند، با آن اخلاق صحيح و با آن تهذيب نفس و با آن عمل خوب رشد مى‌كند. بچه وقتى در دامن مادرش هست مى‌بيند مادر اخلاق خوش دارد، اعمال صحيح دارد،