«يَاايُّهَاالَّذينَ امَنُوا اذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوااللَّهَ كَثيراً ...» «١» اى كسانى كه ايمان داريد، هر گاه با گروهى (دشمن) برخورد كرديد استقامت داشته باشيد و خدا را زياد ياد كنيد.
در هنگامه كارزار با دشمنان اسلام و فشارها و حملات آنها، او خود پناهگاهى مطمئن و آرامش‌بخش براى مسؤولان نظام و مردم مقاوم بود.
رهبر معظّم انقلاب، آية اللّه العظمى خامنه‌اى مى‌فرمايد:
بارها بود كه ما مسؤولين جمهورى اسلامى در شرايط حسّاس به او پناه مى‌برديم. در شرايطى كه شرق و غرب متحداً ما را تحت فشار قرار داده بودند و شما ارتشى‌ها خودتان بهتر مى‌دانيد كه چه شرايط سختى را در هشت سال جنگ پشت سرگذاشتيم، ما در اين لحظات حساس به‌او مراجعه مى‌كرديم، همين نگاه به چهره‌او به ما آرامش مى‌بخشيد «٢» حضرت امام با ارتباطهاى معنوى و توكل به خدا هميشه مانند كوهى مقاوم و استوار ايستاده بود و هيچ چيز ايشان را متزلزل نمى‌ساخت. در اكثر جريانات اين مملكت و حوادث انقلاب، تمام سنگينى‌ها هميشه بر دوش امام بود. تمام مسؤولين و مردم را در حوادث با يك جمله راهنمايى مى‌كرد و به دلهره‌ها و ضعفها پايان مى‌داد. در قضيه حمله عراق به ايران وقتى تمام مرزهاى جنوب و غرب كشور مورد حمله هواپيماهاى عراقى قرار گرفت، همه مسؤولين و فرماندهان در حالى كه مضطرب بودند، خدمت امام آمدند و چند لحظه با امام ديدار داشتند، چنان روحيه‌اى گرفتند كه يكى مى‌گفت عراق را نابود مى‌كنيم،