٤ توسّل به اهل بيت (ع)
در فرهنگ شيعه توسل از جايگاه بسيار باارزشى برخوردار است و ريشه در اصل اعتقادى امامت دارد و برگرفته از آيات قرآن است.
در ديدگاه شيعه مسلمان بايد در همه برنامه‌هاى فردى و اجتماعى از معصوم رهنمودبگيرد و از اين راه با خدا و مردم رابطه برقرار سازد وگرنه گمراهى او قطعى‌است.
قرآن مجيد درباره توسل در كارهاى اجتماعى- كه همان پيروى و اطاعت از معصوم است- مى‌فرمايد:
«وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَميعاً وَ لا تَفَرَّقُوا» «١» همگى به ريسمان الهى چنگ زنيد و پراكنده نشويد.
حبل الله كه كنايه از وسيله ارتباط با خداست به قرآن و عترت معنا شده و حديث معروف ثقلين- كه از روايات متواتر و قطعى شيعه و سنى است- ذيل همين آيه شريفه آمده است كه آن را ٣٥ نفر از صحابه پيامبر صلى الله عليه و آله از آن حضرت نقل كرده‌اند «٢» و امام باقر عليه السلام نيز با صراحت مى‌فرمايد:
«الُ مُحَمَّدٍ هُمْ حَبْلُ اللَّهِ الَّذى‌ امَرَ بِالْاعْتِصامِ بِهِ فَقالَ: وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ‌