سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٦٠
ناشرين مطلع از محتواى آن، محكوم به اعدام مىباشند. از مسلمانان غيور مىخواهم تا در هر نقطه كه آنان را يافتند، سريعاً آنها را اعدام نمايند تا ديگر كسى جرأت نكند به مقدّسات مسلمين، توهين نمايد و هر كس در اين راه، كشته شود، شهيد است، ان شاءاللّه. «١» و در آخرين پيام برائت چنين مرقوم داشت:
من به تمام دنيا با قاطعيت اعلام مىكنم كه اگر جهانخواران بخواهند در مقابل دين ما بايستند، ما در مقابل همه دنيا آنان خواهيم ايستاد و تا نابودى تمام آنان از پاى نخواهيم نشست؛ يا همه آزاد مىشويم و يا به آزادى بزرگترى- كه شهادت است- مىرسيم.» «٢» ٢- در برابر منحرفان - ليبرالها: ملّىگرايان نيز از ابتداى نهضت تاكنون سعى كردهاند كه افكار انقلابى امام عزيز را- به قول خود- تعديل كنند و افكار ليبراليستى خويش را تحميل نمايند و يا خط سازش با قدرتهاى جهانى را هموار كنند.
ولى امام هرگز زير بار سخن آنان نرفت و از اسلام ناب محمّدى صلى الله عليه و آله فاصله نگرفت و در برابر جوسازىها و فشارهاى سياسىاى كه نغمه سازش ساز مىكردند، فرمود:
من به صراحت مىگويم: ملىگراها اگر بودند براحتى در مشكلات و سختىها و تنگناها دستِ ذلت و سازش به طرف دشمن، دراز مىكردند و