در هنگامى كه فردى كتابى عليه اسلام و معتقدات مسلمانان به نام اسرار هزار ساله نوشت، هيچ كس جوابى براى اين كتاب ننوشت. امام درس را تعطيل كردند و مشغول به تهيه جوابى براى اين كتاب شدند و بر اثر كار زياد روى اين جواب چشم شريف ايشان ناراحتى پيدا كرد، حاصل زحمت ايشان، كشف الاسرار است. در چاپهاى اوليه امام حاضر نشدند نام مؤلف بيايد و مى‌فرمودند:
من اين كتاب را فقط براى رضاى خدا نوشته‌ام «١» ٤- اخلاص در عبادت و ديندارى‌ بنيانگذار جمهورى اسلامى، در اين ميدان گوى سبقت را از ديگران ربوده بود. اوخدا را شناخته و با تمام وجود در مقابل او تسليم بود. در بندگى چيزى را شريك خدا قرار نداد و اعمال و خدمات پرارزش خود را در طبق اخلاص نهاده، به آستان دوست تقديم كرد. او يك عمر در سير و سلوك بود و هيچ گاه آن را به نمايش نگذاشت.
در ابعاد مختلف عبادى از هر جهت نمونه بود و گواه اين مطلب گريه‌هاى عارفانه و خضوع و شب‌زنده‌دارى او در برابر خداى بزرگ و همدمى انس او با قرآن و دعاها و نوافل است. ولى هيچ گاه حتّى براى يك بار هم ديده و شنيده نشد كه امام خويشتن را بستايد و به صراحت و يا به كنايه به گوشه‌اى از آنچه بر او از سختيها و مرارتها در سير و سلوك معنوى گذشته سخنى به ميان آورد.
حتى در برخى از اوقات افرادى كه با امام برخورد كرده‌اند و مى‌خواستند بگويند كه: بلى ما هم اهل معرفت و دل هستيم، امام خيلى جالب با يك كلمه موفق باشيد به مسأله خاتمه مى‌داد. «٢»