فصل پنجم برجستگى‌هاى اخلاقى امام (ره)
امام خمينى عزيز، به حق، آيينه تمام نماى محاسن و مكارم اخلاقى بود و در سراسر عمر گرانمايه خود كوشيد تا به طور مستمر از هر گونه زشتى و پليدى خود را دور نگه دارد و به فضايل اخلاقى آراسته باشد و همه كسانى كه با امام در ارتباط بوده‌اند- اعم از شاگردان، همسر و فرزندان، همكاران، ملت و دوست و دشمن- معترفند كه امام فردى متخلق، مؤدب، مخلص، با تقوا و آراسته به صفات نيك و پيراسته از كژى‌هاى اخلاقى بود و دشمنان امام و انقلاب- با آنكه در تبليغات خود از كاه كوه مى‌ساختند- هرگز نتوانستند حتى يك نقطه منفى در زندگى واعمال و گفتار آن بزرگوار بيابند در توصيف آن عارف خود ساخته بايد گفت:
يك دهان خواهم به پهناى فلك تا بگويم وصف آن رشك ملك‌ ور دهان يابم چنين و صد چنين تنگ آيد در فغان اين چنين‌ اين قدر هم گر نگويم اى سند شيشه دل از ضعيفى بشكند «١» آنچه در اين فصل بيان مى‌كنيم اندكى از انبوه خوبى‌هاى اخلاقى آن عزيز سفر كرده است كه در هفده عنوان بسنده شده است.