سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٨٥
از امور بسيار با اهميت و سرنوشت ساز مسئله مراكز تعليم و تربيت، از كودكستانها تا دانشگاهها است كه به واسطه اهميت فوق العادهاش تكرار نموده و با اشاره مىگذرم، بايد ملت غارت شده بدانند كه در نيم قرن اخير آنچه به ايران و اسلام، ضربه مهلك زده است، قسمت عمدهاش از دانشگاهها بوده است؛ اگر دانشگاهها و مراكز تعليم و تربيت ديگر با برنامههاىاسلامى و ملى در راه منافع كشور به تعليم و تهذيب و تربيت كودكان ونوجوانان و جوانان جريان داشتند، هرگز ميهن ما در حلقوم انگلستان و پس از آن آمريكا و شوروى فرو نمىرفت و هرگز قراردادهاى خانه خراب كن، بر ملت محروم غارت زده تحميل نمىشد و هرگز پاى مستشاران خارجى به ايران باز نمىشد و هرگز ذخاير ايران و طلاى سياه اين ملت رنج ديده در جيب قدرتهاى شيطانى ريخته نمىشد اگر شخصيتهاى پاكدامن با گرايش اسلامى و ملى به معناى صحيحش- نه آنچه امروز در مقابل اسلامى عرض اندام مىكند- از دانشگاهها به مراكز قواى سه گانه راه مىيافت، امروز ما غير امروز و ميهن ما غير اين ميهن (بود)
«١» خانواده كانون خانواده، نخستين و مؤثرترين مركز تربيتى است و آن اندازه كه كودك از محيط خانه و اعضاى خانواده تأثير مىپذيرد به ندرت از جاهاى ديگر اثر مىپذيرد و مىتوان گفت شخصيت آينده فرد و به تعبير قرآن «شاكله» افراد، در خانواده شكل مىگيرد و بخصوص پدر ومادر نقش اول