سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٧٩
مَجْرَى الدَّمِ مِنْ بَنى آدَمَ» «١» لهذا وجهه [: توجه] قلب به مُفسدات و امور موافقه با طبيعت است و به مختصر مددى از خارج، چه از جوارح انسانى باشد يا خارج از آن، مثل مصاحب و رفيق زشت و بدخلق، در قلب، اثر شديد واقع شود.» «٢» انگيزه اصلى مبارزه با طاغوت و استكبار جهانى، پيش از انقلاب و پس از پيروزى نيز مبارزه پى گير و اساسى با مفاسد بوده و هست و حضرت امام به طور مرتب آن را گوشزد مىكرد. به طور مثال، امام در اوج مبارزه و حدود دو ماه قبل از پيروزى، در اين باره مىفرمايد:
تمام برنامههايى كه اينها (رژيم شاه) درست كردهاند، برنامههاى فرهنگى، برنامههاى هنرى، هر چه درست كردهاند استعمارى است؛ مىخواهند اينها جوانهاى ما را يك جوانهايى بار بياورند كه به درد آنها بخورند نه بدرد مملكت خودشان بخورند يا فاسد بشوند ... آنقدرى كه مراكز فساد در تهران هست الان بيشتر از كتابخانه است، بيشتر از مراكزى است كه براى تعليم و تربيت است براى اين است كه مىخواهند اين جوانها به طرق مختلفه يا بيكاره و بىعار بار بيايند كه ديگر در مقابل اين استفاده جوهاى خارجى نتوانند كارى بكنند يعنى بى تفاوت باشند نسبت به آنها و اين جوانهايى كه ترياكى بار آمدهاند، هروئينى بار آمدهاند، شارب الخمر هستند، قمار باز شدهاند، در مراكز فساد و فحشا رفتند، اينها ديگر همان عياشىها را تمام