بود و هرگز در تعليم و تعلّم، نشر اسلام، تهذيب نفوس، مبارزه با فساد و ترويج خوبى‌ها به كم قناعت نكرد و تا آخر عمر به هجوم و پيشروى خود در جبهه كفر و نفاق ادامه داد و سنگرهاى آنان را يكى پس از ديگرى فتح كرد و قصد داشت ريشه ظلم و فساد را بخشكاند و در اين راستا همه توش و توان خويش را به كار بست و چون همتى والا داشت، از هر فرصتى براى انهدام زشتى‌ها و استحكام خوبى‌ها سود مى‌جست و به تعبير امام‌على عليه السلام:
«مَنْ كَبُرَتْ هِمَّتُهُ كَبُرَ اهْتمامُهُ» «١» هر كس همّتش عالى گردد، اهتمامش نيز رشد مى‌يابد.
امام خمينى ريشه همه مفاسد را- كه بخشى از آن، مفاسد اخلاقى بود- رژيم غاصب و ستمگر پهلوى مى‌دانست و عقيده داشت تا حكومتى فاسد بر جامعه حكمفرما است، برخورد با مفاسد اخلاقى مبارزه با معلول و كارى روبنايى است كه چندان ثمرى ندارد و آثارش ناپايدار است. از اين رو تصميم گرفت نخست «ام الفساد» را نابود كند، سپس بر ويرانه‌هاى رژيم فاسد، كاخ آرمانى خويش را بنا كند تا در آن انديشه و اعمال و اخلاق صحيح شكوفا شود و رشد يابد. از اين رو در ابتداى مبارزه مقدس خود اعلام داشت:
من مصمم هستم كه از پا ننشينم تا دستگاه فاسد را به جاى خود بنشانم و يا در پيشگاه مقدس حق تعالى با عذر وُفود «٢» كنم. شما هم اى علماى اسلام‌