سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٧٠
گماشت تا توانست معلم و ميداندار تهذيب و تربيت گردد. ايشان خود به سالكان راه چنين رهنمود مىدهد:
هان اى نفس خسيس و اى دل غافل! از خواب برخيز و در مقابل اين دشمنى كه سالهاست تو را افسار كرده و در قيد اسيرى درآورده و به هر طرف مىخواهد مىكشاند و به هر عمل زشتى و خلق ناهنجارى دعوت مىكند و وادار مىنمايد، قيام كن و اين قيود را بشكن و زنجيرها را پاره كن و آزادى خواه باش و ذلت و خوارى را بر كنار گذار و طوق عبوديت حق جل جلاله را به گردن نه كه از هر بندگى و عبوديتى وارهى و به سلطنت مطلقه الهيه در دو عالم نايل شوى. «١» به حق بايد گفت: آن امام عظيم الشأن خود به چنين مقامى نايل شده و در صحنههاى جهاد اكبر همه رذايل اخلاقى را از خود دور ساخته و خويشتن را به فضايل اخلاقى آراسته بود. آيت الله خاتم يزدى در اين باره مىگويد:
حضرت امام به قدرى ابعاد مختلف و جهات گوناگون دارد كه انسان نمىداند چه جهتى را مورد بحث قرار دهد. انسان هنگامى كه مىخواهد درباره امام صحبت كند به ياد حضرت امير المؤمنين عليه السلام مىافتد كه مىگويند او «مجمع اضداد» است، يعنى داراى صفات متضاد. اگر با دقت، نظرى به زندگانى پربار امام خمينى بيفكنيم ابعاد گوناگون انسانى را در وجود او مىيابيم؛ در عبادت و راز و نياز به درگاه خداوند ذوالجلال اولين عابد است و درمقام زهد، پارساترين مردم، و در مقام علم، سرآمد ديگران، پرعاطفهترين مردم نسبت