دهد؛ هم درباره دين بگويد هم پيرامون دنيا؛ هم از سياست بگويد هم از ديانت. امام رحمة الله عليه خود چنين بود و چنان تربيت كرد و مى‌فرمود:
... اسلام، فقط عبادت نيست، فقط تعليم و تعلّم عبادى و امثال اينها نيست.
اسلام سياست است، اسلام از سياست دور نيست، اسلام يك حكومت بزرگ به وجود آورده است، يك مملكت بزرگ به وجود آورده است، اسلام يك رژيم است، يك رژيم سياسى است، منتها ساير رژيم‌ها از بسيارى از امور غافل بودند و اسلام از هيچ چيز غافل نيست، يعنى اسلام، انسان را تربيت مى‌كند، به همه ابعادى كه انسان دارد، بعد مادى دارد، راجع به بعد مادى تصرفاتى دارد، بعد معنوى دارد، راجع به معنويات صحبت دارد ...
اسلام يك همچو چيزى است كه وقتى كه انسان بزرگ شد، معاشرت خودش با برادرش، معاشرت خودش با پدر و مادرش، معاشرت پدر و مادر با پسر، معاشرت اين دو با همسايگان، معاشرت اينها با همشهرى‌ها، معاشرت اينها با همدين‌ها، اينها با خارجى‌ها، همه اينها در اسلام هست و اسلام يك حكومتى است كه يك جنبه‌اش حكومت سياسى است و يك جنبه‌اش حكومت معنوى ... آقايان كه تربيت بچه را مى‌كنند، مسائل سياسى روز را هم به آنها تعليم بكنند، نمى‌گوييم همه آن اين باشد، همه چيز بايد باشد، يك بچه‌اى كه از يك مدرسه بيرون مى‌آيد، بايد همه مسائل دينى اش را بداند، مسائل نماز و روزه‌اش را بداند، هم تربيت‌هاى علمى بشود، مطابق هر جورى كه، هر سيستمى كه هست و هم تربيت سياسى بشود. «١»