به گونه‌اى كه اگر محقق نشود به اساس تعليم وتربيت مورد نظر خدشه وارد مى‌شود.
١- خدا محورى‌ شناخت خدا و نزديك شدن به آستان مقدّس او، سنگ زيرين نظام تعليم و تربيت واقعى را تشكيل مى‌دهد و بدون آن، تعليم و تربيت، مفهوم واقعى خود را نمى‌يابد و در حقيقت، پوچ و بى ارزش است. امام امت (ره) معتقد بودند كه تعليم و تربيت بايد «جهت دار» باشد و جهت هم ذات مقدّس حق است.
بايد ... آموزشى كه براى انسان باشد، جهت دار باشد، «اسم رب» در آن باشد، توجه به خدا باشد، بايد تمام كلاس‌هايى كه در سراسر كشور- ان شاء الله- وجود پيدا مى‌كند و شما آقايان و كسان ديگرى كه در خدمت يك همچو امر بزرگى هستيد و متكفل يك همچو عبادت بزرگى هستيد، توجه داشته باشيد كه آموزگاران را جهت به آن‌ها بدهيد، توجه به خدا بدهيد، علمشان براى خدا باشد، براى اطاعت خدا، خداى تبارك و تعالى، علم را يكى از عبادات بزرگ قرار داده است، اگر چنانچه جهت داشته باشد، جهت هم همان است كه «اقْرَأ بِاسْمِ رَبِّكَ ...». «١» و در سخنى ديگر مى‌فرمايد:
اختصاص اين اسم كه «ربّ» است براى اين [است‌] كه توجه به تربيت را