امام امّت (ره) در سيره علمى و عملى خويش بر اين نظر استوار، پايبند بود و مى‌فرمود:
هر اصلاحى، نقطه اوّلش خود انسان است. اگر چنانچه خود انسان تربيت نشود، نمى‌تواند ديگران را تربيت كند ... آن چيزى كه بر همه ما لازم است ابتدا كردن به نفس خودمان است و قانع نشدن به اينكه همان ظاهر درست بشود و [ما بايد] از قلبمان شروع كنيم. [از] مغزمان شروع كنيم و هر روز دنبال اين باشيم كه روز دوممان از روز اوّلمان بهتر باشد و اميدوارم اين مجاهده نفسانى براى همه ما حاصل بشود و دنبال آن، مجاهده براى ساختن يك كشور. «١» و در سخنى ديگر مى‌گويد:
سازندگى‌هاى روحى، مقدم بر همه سازندگى‌ها است ... انسان تا خودش را نسازد نمى‌تواند ديگران را بسازد و تا ديگران ساخته نشوند، نمى‌شود كه كشور ساخته بشود ... جهاد نفس جهاد اكبر است، براى اينكه همه جهادها اگر بخواهد نتيجه داشته باشد و بخواهد انسان در جهادها پيروز بشود، موكول به اين است كه در جهاد نفس پيروز باشد. «٢» تفاوت دو ديدگاه‌ تفكّر ماديگراى غرب، به سبب شناخت كافى نداشتن نسبت به انسان، آنچنان كه بايد و شايد، براى انسان، ارزش در خور قائل نشده بلكه‌