سپس به معرفى علومى كه متكفل پرورش مقامات سه گانه است مى‌پردازد و ضمن‌آن به منبع هر علم و معلمان حقيقى آن نيز اشاره مى‌كند:
اما علومى كه تقويت و تربيت عالم روحانيت و عقل مجرد را كند، علم به ذات مقدس حق و معرف اوصاف جمال و جلال و علم به عوالم غيبيه تجرّديّه از قبيل: ملائكه و اصناف آن ... و علم به انبيا و اولياء و مقامات و مدارج آنها و علم به كتب منزله و كيفيت نزول وحى و تنزل ملائكه و روح و علم به نشأه آخرت و كيفيت رجوع موجودات به عالم غيب و حقيقت عالم برزخ و قيامت و تفاصيل آنها و بالجمله علم به مبدأ وجود و حقيقت و مراتب آن ... و متكفل اين علم پس از انبياء و اولياء- عليهم السلام- فلاسفه و اعاظم از حكما و اصحاب معرفت و عرفان هستند.
و علومى كه راجع به تربيت قلب و ارتياض آن و اعمال قلبيه است، علم به منجيات و مُهلكات خُلقيه است؛ يعنى علم به محاسن اخلاق مثل، صبر و شكر و حيا و تواضع و رضا و شجاعت و سخاوت و زهد و ورع و تقوا و ديگر از محاسن اخلاق و علم به كيفيت تحصيل آنها و اسباب حصول آنها و مبادى و شرايط آنها و علم به قبايح اخلاق از قبيل: حسد و كبر و ريا و حقد و غش و حب رياست وجاه و حب دنيا و نفس و غير آن و علم به مبادى وجود آنها و علم به كيفيت تنزّه از آنها و متكفل اين (علم) نيز پس از انبياء و اوصياء عليهم السلام علماء اخلاق و اصحاب رياضات و معارفند.
و علومى كه راجع به تربيت ظاهر و ارتياض آن است، علم فقه و مبادى آن و علم آداب معاشرت و تدبير منزل و سياست مُدُن است كه متكفّل آن علماء ظاهر و فقها ومحدّثين هستند پس از انبياء و اوصياء عليهم السلام. «١»