بسيار منظّم، اهل منزل امام، زندگى ايشان را به صورت يك ساعت اتوماتيك درك كرده بودند، بطور دقيق مى‌دانستند كه امام كى مى‌خوابد، كى بيدار مى‌شود، چه ساعتى چاى مى‌نوشد و «١» يكى از اعضاى بيت امام مى‌گويد:
گاهى اوقات خدمت ايشان مى‌رسيدم و عرض مى‌كردم: شام حاضر است، بياورم؟ به ساعت نگاه مى‌كرد و مى‌فرمود: حالا ده دقيقه به وقت شام مانده است، اگر هر ساعتى از روز كسى سؤال مى‌كرد كه الان حضرت امام چه كار مى‌كنند؟ ما بدون اينكه امام را ببينيم، خيلى راحت مى‌توانستيم بگوييم ايشان الان مشغول چه كارى هستند! «٢» ٣- ورزش: امام‌امّت رحمةالله‌عليه، مقدارى ورزش را براى سلامتى بدن لازم مى‌دانست و جزو برنامه زندگى خويش قرار داده بود و بطور مرتّب نيز انجام مى‌داد. حتّى سلّول انفرادى نيز در آن خللى ايجاد نكرد. آقاى دكتر بروجردى در اين باره چنين مى‌گويد:
پس از اينكه امام را در پانزده خرداد گرفتند، مدّت پانزده روز در يك محلّى نگه داشتند، سپس مدت ٢٤ ساعت به يك سلول انفرادى بردند كه خود امام مى‌فرمودند: طول آن اتاق چهار قدم و نيم بود؛ من سه تا نيمساعت- طبق روال هر روزه‌ام- در آنجا قدم زدم. «٣»