در اين جا سه نمونه از نظم و ترتيب امام در كارهاى شخصى را بازگو مى‌كنيم:
١- عبادت و زيارت: امام راحل سلام الله عليه، هر عبادت، نيايش و زيارتى را بطور برنامه‌ريزى شده و دقيق به جاى مى‌آورد. حجة الاسلام انصارى مى‌گويد:
امام پانزده سال در نجف بطور مرتّب زيارت جامعه كبيره را مى‌خواندند، در تمام شبها- به استثناى شبهايى كه به كربلا مى‌رفتند يا بشدّت بيمار بودند، بحدّى كه نمى‌توانستند بيرون بيايند- هر شب، در يك ساعت خاص به حرم مطهّر مولاى متّقيان مى‌آمدند و زيارت جامعه مى‌خواندند ... امام در تمامى زيارتهاى مخصوص، از نجف به كربلا مى‌رفتند و زيارت اباعبداللّه الحسين عليه السلام را انجام مى‌دادند و در تهران اين زيارات به شكل ديگرى انجام مى‌گرفت. «١» پنجاه سال است كه نماز شب امام ترك نشده، امام در بيمارى و سلامت، در زندان و خلاصى و تبعيد، حتى روى تخت بيمارستان قلب هم نماز شب مى‌خواند. آن شبى كه امام در قم بيمار شدند و به تهران انتقال يافتند، هوا بسيار سرد و جاده‌ها يخبندان بود و آمبولانس، چندين ساعت راه قم- تهران را پيمود، ايشان در همان شب نيز در بيمارستان قلب، نماز شب خواندند. شبى كه از پاريس به سوى تهران مى‌آمدند، تمام افراد در هواپيما خوابيده بودند و تنها امام در طبقه بالاى هواپيما نماز شب مى‌خواندند. «٢» ٢- خواب و خوراك: حضرت امام، حتى يك لحظه از عمر گرانمايه خود را به بيهودگى نگذراندند. دائماً مشغول كار بودند و در عين پركارى‌