سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ٢٤٢
فضل مىگويد:
بنده حدود هشت سال در درس خارج فقه و اصول ايشان حاضر شدم. هميشه سرساعت معيّن در جلسه تدريس حاضر مىشد ... معروف است خود حضرت امام، در دوران طلبگى منظّم و بموقع در جلسات درس اساتيدش حاضر مىشده است. مرحوم آيت اللّه شاهآبادى (استاد عرفان و اخلاق امام) در رابطه با نظم و حضور امام در جلسات درس گفته بود: روح اللّه واقعاً روح اللّه است؛ نشد يك روز ببينم كه ايشان بعد از بسم اللّه در درس حاضر باشد.
هميشه پيش از آنكه بسم اللّه را بگويم حاضر بوده است! «١» ٢- در تحقيق: آقاى بروجردى (داماد حضرت امام) در اين باره مىگويد:
اتاق حضرتامام با اينكه مملوّ از كتاب و كاغذ يادداشت بود با اين وصف هر كاغذ يايادداشتى را مىخواستند فوراً پيدا مىكردند. براى اينكه تمام آنها را با نظم در جاى مخصوص به خود قرار داده بودند. وقت شناسى ايشان نيز خيلى دقيق بود؛ مكرّر اتفاق مىافتاد قبل از اينكه به درس تشريف ببرند، خدمتشان بودم، تا آخرين لحظات با كتاب سر و كار داشتند و همين كه وقت درس مىشد بلافاصله بلند مىشدند و با سرعت عازم درس مىشدند. «٢» يكى ديگر از اطرافيان امام راحل رحمة اللّه عليه مىگويد:
همان روز كه فرزند عزيز امام، علّامه شهيد سيد مصطفى از طرف رژيم ضدّ اسلامى بعث عراق دستگير و به بغداد برده شد، در برنامه درسى امام