١٦ احترام به صاحبان فضيلت‌ انسانها در بسيارى از موهبات الهى، بويژه در داده‌هاى تكوينى، مساوى آفريده شده‌اند، امّا دنيا، بستر تكامل و ميدان رقابت بنى‌آدم است و به طور طبيعى و قطعى، برخى بر برخ ديگر سبقت گرفته، برترى مى‌يابند، داراى فضايل بيشترى مى‌شوند و برازندگى پيدا مى‌كنند. اين پديده حتّى در ميان پيامبران نيز وجود دارد با آنكه آن فرزانگان از نظر روحى و عقلى در افقى نزديك به يكديگر قرار دارند. قرآن مجيد در اين باره مى‌فرمايد:
«وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبيّينَ عَلى بَعْضٍ ...» «١» به طور قطع، برخى از پيامبران را بر برخى ديگر، برترى داديم.
روش خردمندان نيز بر اين است كه صاحبان فضائل و نخبگان ملّت را بر ديگران ترجيح دهند و براى آنان امتياز قائل شوند، اين مسأله در احكام و قوانين اسلام بويژه مسائل اخلاقى به وضوح نمايان است؛ در مورد دانشمندان نيز قرآن مى‌فرمايد:
«يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذينَ امَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذينَ اوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ» «٢» خداوند [مقام و] درجات مؤمنان از شما و دانشمندان را بالا مى‌برد.
در سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز آورده‌اند كه؛ مجاهدان جنگ بدر را بسيار