دنيا را در مى‌نوردد؛ ولى نقطه شروع آن محيط خانه و خانواده بود و اهل بيت امام نخستين كسانى بودند كه از مركزيت حرارت محبت‌امام بهره‌مند مى‌شدند و براستى بايدگفت: امام مصداق‌بارز اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله بود كه فرمود:
«خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمُ لِاهْلِهِ وَ انَا خَيْرُكُمْ لِاهْلى» «١» بهترين شما، بهترينتان براى خانواده خويش است و من بهترين شما براى خانواده‌ام هستم.
حجةالاسلام انصارى از مهربانى و صميميت امام با خانواده‌اش چنين ياد مى‌كند:
امام، علاقه عجيبى به همسر و فرزندان و نوه‌ها و حتى وابستگان خود دارند، حتى اگر يكى از اعضاى دفتر ايشان بيمارى پيدا كند، امام مرتب احوال پرسى مى‌كند و به مداوا و پزشك سفارش مى‌كند ... يك روز حاج احمد آقا براى خواندن پيام به جايى رفته بود و امام صحبت او را از راديو مى‌شنيد، او قبل از پيام گفت كه امروز حال من مساعد نبود ... امام فوراً سراغ گرفتند كه حال ايشان چطور است و چرا بيمارند و ... امام، محيط زندگى و احترام به همسر و فرزندان را بخشى از سلامت و سعادت جامعه مى‌دانند ... امام خانه را زيربناى مسؤوليتها و ساختن فرزندان سالم مى‌داند.
گاهى نوه‌هاى امام دور امام مى‌آيند و سر و صدا و داد و فرياد مى‌كنند، به اين طرف و آن طرف مى‌روند، ولى برخورد امام خيلى صميمانه و مهربان است. امّا از آن طرف، در ساعت كار و انجام مسؤوليت آنها نسبت به امام بيگانه‌اند و نزديك امام نمى‌شوند. «٢»