٢- نسبت به ياران‌ ره يافتگانى كه پروانه وار گرد شمع وجود رهبر پرمى‌سوختند، به گونه‌اى محسوس از عواطف و احساسات پاك و بى‌شائبه آن عارف يگانه بيشتر برخوردار بودند و بيش از همه، حرارت عشق آن امام را احساس مى‌كردند و همين دم مسيحايى بود كه آنان را ورزيده و مبارز بارآورد. به گفته آيت الله سبحانى:
امام خمينى (ره) فرزند خلف و صالح اميرمؤمنان عليه السلام ... در روحيه عميق و گسترده خود، عناصر دور از هم را جاى داده بود؛ او مظهر عاطف سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) ٢٠٨ الف - رهبرى دل‌ها ص : ٢٠٧ ه و در عين حال قهرمان خرد بود ... او در حالى كه يك انسان متفكر و باوقار بود و هيبت او حضّار را در سكوت فرو مى‌برد، ولى از مجالس انس با دوستان غفلت نمى‌كرد و جلسه انس را مايه نوعى كمك به ورزيدگى ذهنى و آمادگى آن مى‌دانست. «١» حجة الاسلام ناصرى نيز مى‌گويد:
يكى از خصوصياتى كه امام داشتند، اين بود كه خيلى عاطفى بود، آنقدر داراى عطوفت بود كه اگر يكى از ما به زندان مى‌رفت و يا مسائلى در عراق پيش مى‌آمد، هميشه از وضع او سؤال مى‌كرد و تا موقعى كه مسأله حل نمى‌شد، ايشان راحت نبود. «٢» ٣- نسبت به مردم‌ سينه امام به پهناى محدوده اسلام بود بدين معنا كه محبّت هر مسلمان‌