١- در خانواده‌ انسان به طور معمول در محيط خانواده، دور از هر گونه تصنّع و حركات ساختگى، ضمير خويش را آشكار مى‌سازد. از اين رو اوج يا افت اخلاقى هر كس، در خانه بيش از هر جاى ديگر نمايان مى‌شود.
همسر، فرزندان و خدمتگزارانى كه ساليان دراز با امام محشور بودند، همگى بر حسنِ رفتار و سلوك زيباى امام راحل گواهى داده‌اند:
همسر امام در اين باره مى‌گويد:
امام به من خيلى احترام مى‌گذاشتند و خيلى اهميت مى‌دادند، ايشان حتّى در اوج عصبانيت، هرگز بى‌احترامى و اسائه ادب نمى‌كردند، هميشه جاى خوب را به من تعارف مى‌كردند، هميشه تا من سر سفره نمى‌آمدم، خوردن غذا را شروع نمى‌كردند، به بچه‌ها هم مى‌گفتند: صبر كنيد تا خانم بيايد. «١» فرزند راحل امام نيز چنين مى‌گويد:
برخورد حضرت امام با خانواده خود بعد از انقلاب هيچ فرقى نكرده بلكه مهربانتر شده‌اند ... در خانه با بچه‌هاى كوچك بازى مى‌كند، ... امام با ما رفيق است. «٢» حتى فرزندان خردسال داخل بيت امام نيز به سهم خود از اخلاق نيكو و معاشرت صميمانه و پدرانه امام بهره‌مند مى‌شدند و با قلب كوچك خود رفتار اسلامى آن رادمرد الهى را درمى‌يافتند. به گفته حجة الاسلام انصارى:
امام، خانه را زيربناى مسؤوليتها و ساختن فرزندان سالم مى‌داند، گاهى‌