نهضت، گسترده‌تر و شكننده‌تر بود. به قول حافظ «... كه عشق آسان نمود اولّ، ولى افتاد مشكلها» مشكلاتى چون: جنگ در كردستان، قضيه گنبد، جنگ تحميلى، ائتلاف شوم ليبرال ها و منافقين، فاجعه هفتم تير و هشتم شهريور، كودتاى نوژه، جريان طبس و ... كه هر يك از آنها موجى از اضطراب و ناامنى را در مملكت ايجاد مى‌كرد و اگر تدبير و اعتماد به نفس امام نبود، كشور دچار بحران شديد مى‌شد. ولى آن حضرت چون كوهى استوار، همه اين بحرانها را پشت سر نهاد و همانند ناخدايى زبردست، كشتى انقلاب را از آن امواج طوفانزا عبور داد و به ساحل نجات و امنيت رساند. او هرگز دچار تزلزل روحى و تذبذب سياسى نشد و در برابر هيچ مشكلى زانو نزد و در مقابل هيچ قدرتى سرتعظيم فرود نياورد. بلكه هر چه فشارهاى داخلى و خارجى بر انقلاب و نظام بيشتر مى‌شد، مقاومت و ايستادگى امام و امّت نيز افزون مى‌گشت و امام جدّى‌تر از گذشته به راه خويش ادامه مى‌داد، به طور مثال پس از شهادت رئيس جمهور و نخست وزير گرانقدر رجايى و باهنر فرمود:
... چنانچه بينندگان خارج و داخل توجه كنند ايران يك كارى انجام داد كه در تاريخ نظير ندارد. تمام انقلاباتى كه واقع شده است يك وابستگى به شرق و غرب داشته است و تمام انقلاباتى كه واقع شده است در بين راه مشكلات بسيار بزرگ داشته‌اند و دارند لكن انقلاب ايران، انقلاب غير وابسته است ... يك انقلاب ملّى است لكن بر اساس اسلام، انقلاب اسلامى است ... اين مسير اسلامى محفوظ است و اين مسير به جلو مى‌رود و قدرتمندتر به جلو مى‌رود ... اينها كه در اين زمان اخير شهيد شدند، اينها هر كدام براى ملت ما بسيار ارزنده بودند ... لكن در عين حال‌