مى‌دانند، به‌خصوص اگر رهبر و بزرگ ديگران نيز باشند.
يكى از اين انسان هاى وارسته امام خمينى است. او با اينكه رهبرى بزرگ بود زندگى خويش را متواضعانه به انجام رساند.
آشنايان و همراهان، از اين اسوه و الگو، شمعهاى هدايتگر روشن نموده و خاطره‌ها در سينه اندوخته‌اند كه در اينجا، به بررسى جلوه‌هايى از تواضع آن شخصيت بزرگ، در پنج محور مى‌پردازيم.
١- تواضع در برابر خدا و ...
نه تنها مناجاتها و عبادتهاى خاضعانه در دل شبها نشان از تواضع او بود، بلكه در اجتماع نيز هر جا كه احساس مى‌نمود، عملى مورد رضاى خداست رداى تواضع را پهن مى‌كرد؛ گاه مديريت حوزه را به دليل اينكه ديگران هستند نمى‌پذيرفت، اما وقتى احتياج يك روستا به مسجد و توقف كمك مالكين به كلنگ زدن امام را با آقاى اشراقى داماد امام مشورت مى‌كنند، ايشان مى‌گويد:
آنچه را امام در مقابل آن خاضع است وظيفه الهى است، اگر مسأله براى ايشان توضيح داده شود و احساس بفرمايند كه وظيفه شان است كه بايد بيايند حتماً مى‌آيند. «١» حضرت امام نيز با شنيدن اين جريان به آنجا تشريف برده و كلنگ آن مسجد را زدند.