سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) - الهامى نيا، على اصغر - الصفحة ١٦٤
عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَىاللَّهِ» «١» تصميم خويش را به فرجام مىرساند و مىفرمود:
من از آنها نيستم كه اگر حكمى كردم، بنشينم و چرت بزنم! من دنبالش راه مىافتم، اگر خداى نخواسته يك وقتى ديدم مصلحت اسلام اقتضا مىكند كه حرفى بزنم، مىزنم و دنبالش راه مىافتم و بحمداللّه تعالى از هيچ چيز نمىترسم. واللّه تا حال نترسيدهام!» «٢» امام راحل، قاطعيت خويش را آخرين بار در موضوع قائم مقام رهبرى به كاربرد و علىرغم جوّ اجتماعى- سياسى آن روز، با جرأت و صلابت، او را بركنار كرد و مشكل بزرگ انقلاب را از پيش پا برداشت. اين درس را با دو جمله از آن امام عزيز در اين باره به پايان مىبريم:
... سفارش اين موضوع لازم نيست كه دفاع از اسلام و نظام، شوخى بردار نيست و در صورت تخطّى، هر كس در هر موقعيت بلافاصله به مردم معرفى خواهد شد. «٣» من بارها اعلام كرده ام كه با هيچ كس- در هر مرتبهاى كه باشد- عقد اخوّت نبستهام. چهارچوب دوستى من در درستى راه هر فرد نهفته است ... «٤» به اميدآنكه ما نيز در پيشبرد اهداف آن امام عزيز به رهبرى حضرت آيةالله العظمى خامنهاى قاطع و سازشناپذير باشيم.