هر كس به خاطر خداى والامرتبه، دانش بياموزد و به خاطر خدا به آن عمل كند و به خاطر خدا به ديگران نيز بياموزد، در فراز آسمان‌ها بزرگش خوانند.
همين طور دانشمندى را كه كمر به گسترش دانش و تعليم و تربيت انسان‌ها مى‌بندد از هزار عابد سجّاده نشين برتر دانسته، مى‌فرمايد:
«الرَّاوِيَةُ لِحَديثِنا يَشُدُّ بِهِ قُلُوبُ شيعَتِنا افْضَلُ مِنْ الْفِ عابِدٍ» «١» روايتگر حديث ما- كه به وسيله كوشش او دل‌هاى شيعيان ما استحكام مى‌يابد- از هزار پرستش‌گر بهتر است.
٤- موضوع تربيت‌ موضوع تربيت، در زبان عربى و فارسى، عامّ و فراگير است و شامل همه موجودات زنده، اعم از انسان، حيوان و گياهان مى‌شود. حتى از ديدگاه قرآن، جمادات را نيز در بر مى‌گيرد.
«قُلْ اغَيْرَ اللَّهِ ابْغى‌ رَبّاً وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَىْ‌ءٍ ...» «٢» بگو: آيا جز الله پروردگارى بطلبم در حالى كه او پروردگار همه چيز است؟! واژه «ربّ» به معناى پرورش دهنده درباره همه موجودات صادق است. اما در حيطه تعليم و تربيت مصطلح، تربيت انسان مدّ نظر است وهر گاه تربيت به طور مطلق مطرح مى‌شود. منظور تربيت انسان است. همين طور در اين نوشتار.