كه‌به هيچ عنوان نبايد خدشه‌دار گردد. ابو بصير از امام صادق عليه السلام، چنين نقل مى‌كند:
«انَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى فَوَّضَ الَى الْمُؤْمِنِ كُلَّ شَىْ‌ءٍ الّا اذْلالَ نَفْسِهِ» «١» خداوند متعال همه چيز را به مؤمن واگذارده جز خوارساختن خودش را.
سيره خاندان وحى نيز چنين بود كه هرگز زير بار ذلت نمى‌رفتند و در هيچ شرايطى، عزت‌نفس را از دست نمى‌دادند، گرچه به قيمت جانشان تمام شود. چنانكه حضرت‌سيدالشهدا عليه السلام سربه شمشير سپرد، ولى آن را در برابر يزيد خم‌نكرد وعقيده‌اش اين بود كه:
«مَوْتٌ فى عِزٍّ خَيْرٌ مِنْ حَياةٍ فى ذُلٍّ» «٢» مرگ با عزت، بهتر از زندگى با ذلّت است.
و بايد اعتراف كرد كه شوكت دين و سربلندى اسلام، همواره در گرو عزت و صلابت عزّتمداران معصوم و مؤمنان عزّتمند بوده است و حضرت امام خمينى قدس سره از زمره آنان است. آن عزيز سرفراز، با آشنايى كامل از اين اصل اسلامى، هم خويشتن را از هر چيزى كه بوى ذلّت مى‌داد، دور داشت و عزّت و كرامت نفس را در حدّ اعلا حفظ كرد و هم امّت اسلامى را به قلّه عزت، رهنمون گشت و مجد و عظمت اسلام را احيا كرد. آن فرزانه، با بصيرت ويژه‌اى كه نسبت به كلّ اسلام، از جمله اخلاق و عرفان آن داشت، به خوبى از اسباب و انگيزه‌هاى عزت نفس با خبر بود و با كسب و تقويت آنها عزيز