در دنياى جديد نيز «راسل» از تربيت به عنوان «كليد جهان نو» ياد مى‌كند. «١» حضرت امام خمينى قدس سره نيز اعتقاد داشت كه:
اگر همه ملّت تزكيه بشوند، همين دنيا بهشت آنهاست و تمام گرفتارى‌ها از بين مى‌رود. «٢» مى‌توان گفت، اهميت و جايگاه والاى تربيت از بديهيات زندگى انسان است چرا كه آدميان در ميدان عمل و كنش، همواره از انديشه و بينش خويش مدد مى‌جويند كه آن هم در سايه تربيت اصلاح و احيانا فاسد مى‌گردد و زندگى بشر هميشه تحت تأثير تربيتى است كه فرا مى‌گيرد.
٣- ضرورت تربيت‌ باتوجه به بخش پيشين، ضرورت تربيت نيز رخ مى‌نمايد و خرد ناب بر چنين ضرورتى فرمان مى‌دهد. خداوند نيز همه پيامبران خويش را به چنين امر خطيرى مأمور كرده است و رسالت خاتم آنان را چنين ترسيم مى‌كند:
«هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ‌الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ» «٣» او كسى است كه در ميان درس نخواندگان، پيامبرى از خودشان‌