فرازهاى‌پرافتخار تاريخ اديان الهى است. آنان بيش از حقى كه برايشان تعيين كرده بود، در بيت‌المال تصرّف شخصى نكردند و هرگز مانند رهبرانِ غير الهى، ثروتهاى عمومى را مالِ بادآورده به حساب نياوردند تا به دلخواه خويش آن را مصرف كنند، گاه مى‌شد در خانه رسول اكرم صلى الله عليه و آله تنها نان جوين مصرف مى‌شد «١» و يا حتى آن بزرگوار به نيروهاى رزمى خويش اجازه نمى‌داد در نخ و سوزن بيت المال، بناحق تصرف كنند «٢» و امير مؤمنان صلوات الله عليه، پشت دست برادر خود را داغ كرد تا هوس دست درازى به بيت المال را از سر بيرون كند. «٣» امام خمينى، شالوده حكومت اسلامى را بر مبناى اسلام و ديدگاه رهبران معصوم آن بنا كرد و در تمام زمينه‌ها- از جمله مصرف بيت المال- از آنان الگو مى‌گرفت، آن حضرت با طرح سخن امير مؤمنان (ع) به «ادِقُّوا اقْلامَكُمْ ...» «٤» در جمع رؤساى سه قوّه و سران مملكتى فرمود:
... اين دستوراست در طول تاريخ براى كسانى كه «متكفّل» حكومت هستند كه تا اندازه ممكن‌در بيت المال تصرّف نكنند، يك درهمش در آن طرف [قيامت‌] حساب دارد؛ بايد حساب [پس‌] بدهيم، بايد در پيشگاه خداى تبارك و تعالى، در كارهايى كه مى‌كنيم، تصرفهايى كه در بيت‌المال مى‌كنيم، بايد بعد، حساب بدهيم. چرا؟ [چون‌] زياده‌روى شده باشد، مجازات دارد، عدالت شده باشد، مجازات خير دارد. بيت المال مسلمين را