خواهد داشت و بهترين راه مبارزه با آن، زندگى با قناعت و بدور از آزمندى و رفاه‌زدگى و تنوع‌طلبى است. على عليه‌السلام مى‌فرمايد:
«اقْنَعُوا بِالْقَليلِ مِنْ دُنْياكُمْ لِسَلامَةِ دينِكُمْ ...» «١» براى سلامت دينتان به اندك دنيا بسنده كنيد.
امام خمينى (ره) در اين راستا نيز الگويى كم‌نظير بود، كه در همه شرايط با رفاه‌زدگى سر ستيز داشت و خود را برده دنيا و مظاهر آن ننمود.
در بيان ساده زيستى امام خمينى و اعتقاد او به لزوم احتياط كامل در صرف بيت‌المال، [و نيزپرهيز از رفاه‌] همين بس كه بنا به نظر و تأييد امام، در اصل ١٤٢ قانون اساسى جمهورى اسلامى، ديوان‌عالى كشور موظف شده است تا دارايى رهبر و مسؤولين رده بالاى نظام اسلامى، قبل و بعد از تصدى مسؤوليت‌ها را رسيدگى كند تا برخلاف حق چيزى افزايش نيافته باشد. امام خمينى نخستين كسى بود كه صوت و مشخصات دارايى ناچيز خويش را در تاريخ ٢٤ ديماه ١٣٥٩ براى ديوانعالى ارسال نمود. بلافاصله پس از رحلت امام، فرزند ايشان طى نامه‌اى كه در روزنامه‌ها نيز منتشر شد «٢» از قوه قضائيه خواست تا دارايى‌هاى امام را بر طبق قانون اساسى مجدداً رسيدگى كند.
نتيجه بررسى در تاريخ ١١ تيرماه ١٣٦٨ طى بيانيه‌اى از سوى رييس ديوان‌عالى كشور منتشر شد. در اين بيانيه تصريح شده بود نه تنها بر دارايى غير قابل ذكر امام چيزى افزون نشده بلكه قطعه زمين موروثى از پدر در خمين، در زمان حيات امام و به دستور ايشان به مستمندان محل واگذار گرديده و از ملك ايشان خارج شده است. «٣»