بهره مى‌برد و از فزون‌طلبى و تكاثر نفرت داشت، و بدينسان به عالى‌ترين جايگاه زهد دست يافت.
حجة الاسلام رحيميان مى‌گويد:
حضرت امام در طول مدتى كه در نجف اشرف اقامت داشتند، در خانه‌اى محقّر و فرسوده، در خم يكى از كوچه‌هاى شارع الرسول همچون صدها طلبه معمولى اجاره‌نشين بودند، و در جماران هم ساختمان قديمى كه حدود هفتاد متر زيربنا داشت اجاره كرده بودند. «١» يكى از همراهان امام مى‌گويد:
يك روز در نوفل لوشاتو، كمتر از ٢ كيلو پرتقال خريدم، امام كه پرتقالها را ديدند فرمودند: اين همه پرتقال براى چيست؟ عرض كردم: به خاطر اينكه ارزان بود براى چند روز پرتقال خريدم، امام فرمودند: دو گناه‌كردى، يك گناه براى اينكه ما نياز به اين همه پرتقال نداشتيم و يكى ديگر اينكه شايد در نوفل لوشاتو كسانى هستند كه تا حالا به علت گران بودن پرتقال نتوانسته‌اند، آن را تهيه كنند «٢» ٢- اقتصاد و اعتدال: اقتصاد و اعتدال‌ سيره اخلاقى تربيتى امام خمينى(ره) ١٣٧ احتياط در مصرف بيت‌المال ص : ١٣٧ ، معيار زندگى است. تمام امور زندگى بايد بر آن اساس سنجيده و برآورده شود. رعايت ميانه روى اختصاص به مسائل مالى نداشته، بلكه در امور ديگر زندگى نيز كاربرد دارد.
خداوند مى‌فرمايد:
«لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً الى عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ ...» «٣» دست خود را از روى خسّت بر گردن مبند و آن را به سخاوت تمام مگشاى.