آلودگى‌ها استعمال شده، مانند هشتمين آيه سوره شمس و چهاردهمين آيه سوره اعلى؛ و تربيت بيشتر در مورد پرورش جسم كاربرد يافته است.
در داستان حضرت موسى عليه السلام مى‌خوانيم كه فرعون- چون حضرت موسى را در كودكى، نگهدارى و تغذيه كرده بود- به او گفت:
«أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيداً وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ» «١» آيا ما تو را در كودكى در ميان خود پرورش نداديم و سال‌هايى از زندگى ات را در ميان ما نبودى؟
روشن است كه چنين كاربردى در زبان عربى نيز رايج است و بايد گفت واژه «تزكيه» در عربى و واژه «تربيت» در كاربرد فارسى آن، معادل يكديگر قرار گرفته‌اند و در مورد پرورش روح و روان و تهذيب اخلاق و تزكيه نفس به كار مى‌روند.
٢- اهميت تربيت‌ همه مكاتب فكرى بشر- با اختلافات گوناگونى كه دارند- بدون استثنا به اهميت تربيت انسان‌ها قائلند. افلاطون مى‌گويد:
در اثر تربيت، جسم و روح انسان، به بلندترين پايه جمال و كمال مى‌رسد.
بنابراين، عالى‌تر و مقدس‌تر از تربيت، فنّى نيست. «٢» بزرگانى چون ابوحامد غزّالى و خواجه نصير الدين طوسى، تعليم و تربيت را اشرف صناعات دانسته‌اند. «٣»