اللَّهِ جَميعاً وَ لاتَفَرَّقُوا» «١» آل محمّد (ص) همان حبل‌اللّه‌اند كه خدا به چنگ زدن بدان فرمان داده و فرموده وَاعْتَصِمُوا همچنين قرآن، براى راهيابى به درگاه ايزدى دستور توسل داده است:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا الَيْهِ الْوَسيلَةَ» «٢» اى مؤمنان! تقواى الهى پيش گيريد و براى نزديكى به او وسيله بيابيد.
در يك حديث قدسى، وسيله به پيامبر و اهل بيت عليهم‌السلام تفسير شده است «٣» و حضرت زهرا عليها السلام در خطبه‌اى مى‌فرمايد:
«نَحْنُ وَسيلَتُهُ فى خَلْقِهِ» «٤» ما وسيله خدا در ميان آفريدگانش هستيم.
از آنچه گذشت به دست مى‌آيد كه توسّل غير معصوم به معصوم به طور قطع ضرورت دارد، حتى گاهى معصوم نيز به معصوم ديگر توسل مى‌جويد، چنانكه حضرت سيدالشهدا عليه السلام هنگام ترك مدينه به سوى مكه و كربلا، سر قبر شريف پيامبر صلى الله عليه و آله رفته بدان حضرت توسل جست «٥» و با خدا اين گونه مناجات كرد:
«انى اسْئَلُكَ يا ذَاالْجَلالِ وَ الْاكْرامِ بِحَقِّ هذَاالْقَبْرِ وَ مَنْ فيِهِ الَّا اخْتَرْتَ لى مِنْ امْرى ما هُوَ لَكَ رِضىً» «٦»